18k – osiemnastka

Nie tylko wśród rodziców wychowujących malutkie dzieci, ale również wśród rodziców nastolatków istnieje moda na jak najbardziej dokładne i wszechstronne kształcenie swoich pociech. Przejawia się ono głównie w tym, że rodzice za bardzo się starają i próbują organizować czas dla dzieci. Zajęcia dodatkowe to najlepszy sposób na kształcenie dziecka w wielu aspektach. Szkoła muzyczna, balet, dodatkowy angielski, karate, szkoła śpiewania czy zajęcia w grupie tanecznej to tylko niektóre możliwe zajęcia. Niestety rodzice często chcą, aby ich pociech uczestniczyła we wszystkim możliwych spotkaniach. Nie zważają na to,ze dzieciństwo, czy nawet okres dojrzewania jest przede wszystkim dla dzieci a na intensywną naukę przyjdzie jeszcze czas. Nawet, jeśli robią to dla dobra dziecka to nie zawsze daje to dobry efekt. Dziecko jest przemęczone, nie ma na nic ochoty, a z czasem zaczyna się buntować i tak się rodzą konflikty pokoleniowe. Małe dzieci nie mogą protestować, ale nastolatki umieją reagować, jeśli cos im nie pasuje.

Każdy nastolatek, przeszedł lub przechodzi. Lub będzie przechodził w swoim życiu okres buntu i niezgody z innymi pokoleniami nie koniecznie starszymi, ale także młodszymi. Ale najbardziej bolesnym konfliktem dla rodziców, jest niezgoda właśnie z nimi. A niestety wśród polskich nastolatków bardzo często zdarzają się konflikty z rodzicami. To taki wiek, kiedy jeszcze dziecko, bo nie do końca osoba dorosła, nie ma określonego systemu wartości i dlatego może bardzo często krzywdzą nie wiedząc, że krzywdzą. Każdy rodzic chce dla swojego dziecka jak najlepiej, dlatego trudno jest przeciwstawić się konfliktom z dzieckiem. A mogą one być naprawdę złe w skutkach. Ich przyczyn może być wiele, ale najczęściej wina leży po obu stronach, albo tylko po stronie dziecka, które nie jest w stanie zrozumieć zachowania rodziców. Nie dopuszcza do siebie myśli, że wszystko, co robi rodzic robi dla dobra swojego dziecko, często odbiera to w zupełnie innym kontekście i dlatego istnieje konflikt pokoleń. Bywa, że z wiekiem, im dziecko robi się coraz mądrzejsze, wszystko ustaje, ale czasami potrzeba na to i czasu i pomocy psychologa.

Wszystko dookoła ulega ciągłym zmianom i nic nie trwa. Brzmi może jak antyczne zasady wyznawane przez wzniosłych myślicieli, ale jest to nieodzowny element życia ludzkiego. Każdy człowiek od narodzenia, aż do śmierci przechodzi w swoim życiu pewne etapy, które najpierw przystosowują go do życia, a potem pomagają przetrwać. Takim etapem w życiu każdego dziecka jest dojrzewanie. To temat tabu dla niektórych nastolatków, którzy wolą nie wiedzieć, na czym on polega i do czego prowadzi. Dojrzewanie to nie tylko zmiany fizyczne zachodzące w organizmie na różne sposoby u chłopców czy u dziewczynek, ponieważ każda płeć przechodzi ten rozwój w inny sposób. Ale dojrzewanie to także, a może przede wszystkim rozwój duchowy i umysłowy. To wypracowanie systemu wartości, moralnych zasad, nauczenie się odróżniania dobra od zła. Wszystkiego, co dotyczy zmian w organizmie; pierwsza miesiączka, zarost na twarzy u chłopaków, czy polucje można dowiedzieć się nie tylko w szkole na biologii czy lekcji wychowania do życia w rodzinie. Istnieje wiele podręczników i książek, które w sposób klarowny objaśniają wszystko dla nastolatków.